|
Gumieńce - dzielnica w której ma swą siedzibę nasza szkoła
Gumieńce leżą w południowo-zachodniej, lewobrzeżnej części miasta. W przeszłości obecna dzielnica Szczecina była samodzielnym osiedlem, którego zaczątki datowane są na okres neolitu i wczesnej opoki brązu. We wczesnym średniowieczu powstała w rejonie obecnej ul. Krakowskiej i Lwowskiej słowiańska wieś. Pierwotna nazwa osiedla "Gumeńce" (od gumno czyli stodoła) odnosi się do stawianych tu stodół. W XIII w. wieś została darowana zakonowi Joannckiemu. W następnych latach większość terenów należała jednak do Szczecina, który posiadał zdecydowaną większość wsi między rzeką Rędową a Odrą. Tutejsze grunty i gospodarstwa były dzierżawione przez patrycjuszy miejskich (np. Glinde, Loitz). W XVIII w. do Szczecina należał także gumieniecki folwark, na którym zostali osadzeni koloniści, głównie rzemieślnicy. W 1829 r. jedną z parcel kupił pułkownik Canitz (adiutant króla) i założył na skarpie odrzańskiej ogród i park nazwany "Cap Cheri" (miły zakątek). Na początku XIX w. francuski emigrant Bettac założył tu majątek Ostoja, na terenie którego w 1884 r. powstała jedna z największych w Europie cukrowni. Majątek Gumieńce obejmował powierzchnię 969 ha. Chłopi mieli różne powinności względem miasta: 3 dni pracy z 2 zwierzętami w tygodniu, płacili pogłówne, akcyzę i dzierżawy. W II połowie XIX w. we wsi mieszkało 91 bezrolnych komorników, pracujących w Szczecinie. W 1865 r. było 48 domów i 64 zabudowania. Miejscowy kościół (dawniej macierzysty) z XV w. stał się filią Pomorzan. Istniała tu także dwuklasowa szkoła z jednym nauczycielem. W latach trzydziestych rozpoczęto przebudowę większości podmiejskich osiedli na mocy planu rozbudowy Szczecina. Zbudowano nową szkołę z dużą salą gimnastyczną i nowy urząd pocztowy. Powstało też osiedle domków jednorodzinnych. W 1939 r. Gumieńce liczyły 4495 mieszkańców i zostały włączone do tak zwanego "Wielkiego Szczecina" (decyzja Adolfa Hitlera z 1.IX.1939 r.). Podmiejskie osiedle w czasie wojny nie poniosło strat. Istniały tu trzy obozy pracy przymusowej: przy ul. Krakowskiej, ul. Ku Słońcu i w cukrowni. 28 kwietnia 1945 r. przybył tu z Piły pierwszy prezydent miasta Szczecina - Piotr Zaremba. Tutejszy dworzec był jedyny którym można było dotrzeć do miasta z centrum Polski, Tędy także przejeżdżały transporty z Niemiec do ZSRR. Stacja ta jest też słynna z napadów tzw. wilczych oddziałów na pociągi w 1945 r. Dzielnica pod względem przestrzenno-urbanistycznym jest zróżnicowana. Największe zakłady produkcyjne osiedla to: Selfa, FAMABUD-ZREMB, Zakłady Mleczarskie, cukrownia. Są tu dwie szkoły podstawowe, IV Liceum Ogólnokształcące. Ciekawostką tej dzielnicy jest jeden z największych w Europie cmentarzy - Cmentarz Centralny. W 1980 r. Gumieńce miały ok. 28 tys. mieszkańców.
|
.bmp)
